Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Predwicznyj rodywsja pred lity,
Chotjaczy zemlju proswityty,
Da nas ot tmy wozwede
I ko switu prywede
Zabłudszych.
Nowoje lito zaczynaje,
Nowyj Car carja nyzłahaje.
Uboho sja narodyw,
Bohatoho zasmutyw
Iroda!
Jak Syna porodyła Panna,
Padaje w Jefezi Dijanna,
Poznaj Boha chramyno,
Wesełysja drużyno,
Chrystowa.
Prywykaj, Diwo, powywaty!
Ne prestań, starcze, pylnuwaty
Soditelja swojeho! –
Znajut Carja naszoho
Bydljata.
Pownota misjacznaja była,
Jak Diwa Syna porodyła,
Ciłuju nicz swityty,
Wolju Jeho pownyty
Musiła.
A zwizda pobudyła carej
Spiszyty k wertepu so dary:
Wytały pastyrije,
Po sem pryjszły carije
K Carju wsich.
Iroda łżywa ostawyły,
Inszym sja putem wozwratyły,
Radujutsja nełożno,
Szczo chodyły ne prożno
W dorohu.
A Irod z toho zasmutywsja,
Szczo Chrystos Hospod narodywsja,
Kazaw Jeho szukaty,
Po wsij zemły pytaty,
Dlja zrady.
Irodijane wsi smutjatsja,
W Jehypti bowwany kruszatsja,
Anheł wo sni skazuje
Szczo sja Irod hotuje
Na Chrysta.
Pojmy że Josyfe Pannu,
W Jehypet twory stezju strannu
Daże wrazy pohybnut
I konczynu wospryjmut,
Budy tak!
Irodu ne upodobimsja,
Wirnyji! Chrystu pokłonimsja,
By nas ot hrichiw zachowaw
Swoje carstwo daruwaw,
Na wiky.